Prowadzisz własną firmę? Dowiedz się, na czym polega rachunek zysków i strat. Na co się dzieli? Sprawdź, jakie są przychody czy koszty finansowe. Do głównych zadań firm zalicza się: wypracowanie zysków, płynność finansowa oraz zwiększenie wartości rynkowej jednostki. Co warto wiedzieć o wyniku finansowym? Przeprowadzenie wstępnej analizy rachunku zysków i strat, wymaga pozyskania danych, które uwzględnione są w treści tego elementu sprawozdania finansowego, ze względu na oszczędność see more rachunek zysków i strat zwany również rachunkiem wyników – jeden z podstawowych i obligatoryjnych elementów sprawozdania finansowego jul 2 Przykładowo wartość r/r spółki wzrosła o +20%, natomiast mediana tej wartości w sektorze wynosi +5%. Czyli wartość tej kolumny będzie wynosiła +15%. Dane w tys. PLN. Biznesradar bez reklam? Sprawdź BR Plus. Raporty finansowe: Rachunek zysków i strat spółek GPW sektora GPW: Hotele i restauracje. Wykonawca uzasadnił swój wniosek, wskazując, że ww. dokument zawiera rachunek zysków i strat zarówno za 2016, jak i za 2015 rok, a tym samym wykazuje obroty za te lata. Rachunek zysków i strat banku ma taką strukturę ze względu na wrażliwość i kontrolę przez organy publiczne bilansów banków, ponieważ są one wrażliwymi podmiotami w systemie finansowym. Rachunek zysków i strat podmiotów finansowych to sprawozdanie księgowe, które obejmuje wszystkie wydatki i dochody podmiotów finansowych w roku Największe znaczenie dla rozwoju sprawozdawczości finansowej, w tym rachunku strat i zysków, miało wprowadzenie w życie Kodeksu handlowego w 1934 roku oraz Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z 27 października 1933 r. i wydane do niego rozporządzenia wykonawczego Ministrów Przemysłu i Handlu oraz Skarbu z 20 kwietnia 1934 r. . Rachunek zysków i strat jest jednym z obowiązkowych elementów każdego sprawozdania finansowego. Sporządzany jest przez osobę, której powierzono prowadzenie ksiąg rachunkowych oraz zatwierdzany przez kierownika jednostki. Wzór RZiS wskazany jest w załącznikach do ustawy o rachunkowości. Rachunek zysków i strat - kto musi go sporządzać Rachunek zysków i strat przygotowują jednostki zobowiązane do sporządzania sprawozdań finansowych. Są nimi podmioty działające w oparciu o przepisy ustawy o rachunkowości, a więc mające siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ( spółki handlowe (osobowe i kapitałowe, w tym również w organizacji) oraz spółki cywilne, z zastrzeżeniem kolejnego punktu, a także inne osoby prawne, z wyjątkiem Skarbu Państwa i Narodowego Banku Polskiego, osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 1 200 000 euro, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, z wyjątkiem spółek, o których mowa w dwóch pierwszych punktach, oddziały i przedstawicielstwa przedsiębiorców zagranicznych, w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej. Rachunek zysków i strat wariant porównawczy - kto sporządza Rachunek zysków i strat w wariancie porównawczym są zobowiązane sporządzać jednostki, które ujmują i rozliczają koszty gromadząc je na kontach zespołu 4 (koszty według rodzajów). Dodatkowo jednostki, które zdecydowały się na ewidencjonowanie kosztów zarówno na kontach zespołu 4 (wg rodzaju) oraz na kontach zespołu 5 (wg funkcji) - mają możliwość wyboru sporządzania RZiS pomiędzy wariantem porównawczym a kalkulacyjnym. Sposób sporządzania RZiS, jak również system ewidencji kosztów na kontach zespołu 4 lub 5 albo na obu jednocześnie, powinien być ściśle określony w polityce rachunkowości sporządzonej przez firmę. Cel sporządzania rachunku zysków i strat Rachunek zysków i start pokazuje działania jednostki w danym okresie oraz przedstawia informację o jej rentowności. Przychodom oraz zyskom (w tym nadzwyczajnym) przeciwstawia się współmierne do nich koszty, w efekcie czego uzyskuje się informację o zysku lub stracie brutto. Wartość ta skorygowana o obowiązkowe zmniejszenia (np podatek dochodowy) daje informację o zysku lub stracie netto. Otrzymana wartość stanowi wynik finansowy firmy i przenoszona jest do bilansu jednostki. Przy sporządzaniu rachunku zysków i strat w wariancie porównawczym zestawia się ze sobą dane z okresu bieżącego oraz analogiczny okres sprawozdawczy poprzedniego roku obrotowego. Dzięki temu możliwe jest dokonanie analizy i porównanie wyników w czasie. Do pobrania: Od 01. 01. 2021 do 31. 12. 2021 Od 01. 01. 2020 do 31. 12. 2020 Od 01. 01. 2019 do 31. 12. 2019 Od 01. 01. 2018 do 31. 12. 2018 Od 01. 01. 2017 do 31. 12. 2017 Od 01. 01. 2016 do 31. 12. 2016 Od 01. 01. 2015 do 31. 12. 2015 Od 01. 01. 2014 do 31. 12. 2014 Od 01. 01. 2013 do 31. 12. 2013 01. 01. 2012 - 31. 12. 2012 r. 01. 01. 2011r. - 31. 12. 2011r. 01. 01. 2010 r. - 31. 12. 2010 r. 01. 01. 2009 - 31. 12. 2009 r. Od 01. 01. 2008 do 31. 12. 2008 01. 01. 2007 r. - 31. 12. 2007 r. 01. 01. 2006 r. - 31. 12. 2006 r. 01. 01. 2005-31. 12. 2005 01. 01. 2004 r. - 31. 12. 2004 r. 01. 01. 2003r. -31. 12. 2003r. Od 04. 03. 2002r. Do 31. 12. 2002r. Od 01. 01. 2021 do 31. 12. 2021 Od 01. 01. 2020 do 31. 12. 2020 Od 01. 01. 2019 do 31. 12. 2019 Od 01. 01. 2018 do 31. 12. 2018 Od 01. 01. 2017 do 31. 12. 2017 Od 01. 01. 2016 do 31. 12. 2016 Od 01. 01. 2015 do 31. 12. 2015 Od 01. 01. 2014 do 31. 12. 2014 Od 01. 01. 2013 do 31. 12. 2013 01. 01. 2012 - 31. 12. 2012 r. 01. 01. 2011r. - 31. 12. 2011r. 01. 01. 2010 r. - 31. 12. 2010 r. 01. 01. 2009 - 31. 12. 2009 r. Od 01. 01. 2008 do 31. 12. 2008 01. 01. 2007 r. - 31. 12. 2007 r. 01. 01. 2006 r. - 31. 12. 2006 r. 01. 01. 2005-31. 12. 2005 01. 01. 2004 r. - 31. 12. 2004 r. 01. 01. 2003r. -31. 12. 2003r. Od 04. 03. 2002r. Do 31. 12. 2002r. Od 01. 01. 2021 do 31. 12. 2021 Od 01. 01. 2020 do 31. 12. 2020 Od 01. 01. 2019 do 31. 12. 2019 Od 01. 01. 2018 do 31. 12. 2018 Od 01. 01. 2017 do 31. 12. 2017 Od 01. 01. 2016 do 31. 12. 2016 Od 01. 01. 2015 do 31. 12. 2015 Od 01. 01. 2014 do 31. 12. 2014 Od 01. 01. 2013 do 31. 12. 2013 01. 01. 2012 - 31. 12. 2012 r. 01. 01. 2011r. - 31. 12. 2011r. 01. 01. 2010 r. - 31. 12. 2010 r. 01. 01. 2009 - 31. 12. 2009 r. Od 01. 01. 2008 do 31. 12. 2008 01. 01. 2007 r. - 31. 12. 2007 r. 01. 01. 2006 r. - 31. 12. 2006 r. 01. 01. 2005-31. 12. 2005 01. 01. 2004 r. - 31. 12. 2004 r. 01. 01. 2003r. -31. 12. 2003r. Od 04. 03. 2002r. Do 31. 12. 2002r. Wraz z rozwojem biznesu konieczne staje się wyznaczenie managera restauracji, który będzie stanowił wsparcie dla właściciela i odciąży go z codziennych obowiązków koordynowania pracy lokalu. Taka osoba zarządza zespołem i dba o sprawne działanie restauracji, a z drugiej strony – reprezentuje lokal na zewnątrz i dba o to, by potrzeby gości były spełnione. Zdarza się, że osobę na stanowisko managera restauracji wybiera się spośród obecnych pracowników. Taki kandydat dobrze zna specyfikę pracy w danej restauracji, ma świadomość pojawiających się na co dzień praktycznych problemów. Może mu jednak brakować doświadczenia związanego z zarządzaniem zespołem czy finansami, dlatego częstym wyborem jest rekrutacja zewnętrzna na to stanowisko. Jak znaleźć kandydata, który połączy wszystkie potrzebne kompetencje? Manager restauracji – obowiązki. Czym się zajmuje manager gastronomii? Praca managera lokalu gastronomicznego wiąże się ze sporą odpowiedzialnością i szerokim zakresem obowiązków, które można podzielić na trzy obszary: zarządzanie zespołem, zarządzanie restauracją i reprezentowanie jej na zewnątrz. Zarządzanie zespołem Jednym z najważniejszych zadań, jakie stoją przed managerem restauracji, jest zarządzanie personelem lokalu. Osobie na tym stanowisku podlega bezpośrednio kadra kierownicza – szef kuchni, kierownik sali i szef cukierni – a pośrednio również: szefowie zmiany, kucharze, pomoc kuchenna, kelnerzy i barmani. Do obowiązków managera należy przede wszystkim: zatwierdzanie grafiku i nadzorowanie obecności pracowników, rekrutacja nowego personelu, rozwój i szkolenie pracowników, kontrola pracy personelu zgodnie z obowiązującymi przepisami i procedurami, ustalanie celów i motywowanie personelu – opracowanie zasad premiowania i awansów, pomoc w rozwiązywaniu konfliktów wewnętrznych, np. między kuchnią a barem. Zarządzanie lokalem Manager restauracji jest osobą, która odpowiada za całokształt pracy lokalu. Oznacza to – obok kierowania zespołem – właściwe zarządzanie finansami i realizację budżetu, nadzorowanie zaopatrzenia w surowce, półprodukty i narzędzia, a także dopilnowanie higieny i nienagannego stanu technicznego restauracji. Manager gastronomii może być też odpowiedzialny za: kontrolowanie jakości serwowanych potraw i estetyki podania, nadzorowanie stanu technicznego i higieny lokalu oraz dbanie o jego wygląd, kalkulację i analizę P&L (rachunku zysków i strat) oraz realizację budżetu, kontrolowanie kluczowych wskaźników efektywności i utrzymywanie ich na wysokim poziomie, kształtowanie cen sprzedaży – w przypadku niezależnej restauracji, nadzorowanie zaopatrzenia, dbałość o oszczędne i efektywne wykorzystywanie surowców, materiałów i półproduktów, kontrolę BHP i ochronę mienia przed kradzieżą, włamaniem czy pożarem, monitoring aktualnych trendów i działań konkurencji. Reprezentowanie lokalu i kontakt z klientem Ważną częścią pracy managera restauracji jest kontakt z gościem, szczególnie w sytuacjach kryzysowych. To on odpowiada za profesjonalne przyjmowanie ewentualnych skarg i rozwiązywanie konfliktów. Do jego obowiązków może też należeć: dbanie o wysoki standard obsługi gości, badanie i analizę potrzeb konsumentów, rozpatrywanie i uwzględnianie reklamacji gości, przyjmowanie dużych rezerwacji i kontakt z kluczowymi klientami, reprezentowanie restauracji na zewnątrz, dbanie o promocję i wizerunek lokalu. Kwalifikacje managera restauracji – jak wybrać odpowiedniego kandydata? Co powinien umieć kandydat na managera restauracji? Dobrze, jeśli – oprócz wiedzy z zakresu gastronomii – posiada odpowiednie wykształcenie. Przydatne okazać się mogą umiejętności pozyskane w trakcie studiów ekonomicznych lub z zakresu zarządzania i marketingu. Absolwenci tych kierunków dobrze poradzą sobie z zarządzaniem finansami, promocją lokalu, a także motywowaniem załogi. Nie oznacza to jednak, że wyższe wykształcenie w tym obszarze jest niezbędne do skutecznego zarządzania restauracją – o wiele cenniejsze niż wiedza teoretyczna będzie doświadczenie na podobnym stanowisku. Szczególnie wartościowy będzie kandydat, który w przeszłości zarządzał już kilkuosobowym zespołem w branży HoReCa. Możliwe, że w poprzedniej pracy zdobył też cenną wiedzę z zakresu prawa pracy i podstaw księgowości lub poznał systemy komputerowe wspierające pracę restauracji. Bardzo ważne kryterium stanowi również znajomość języków obcych. Manager lokalu gastronomicznego powinien sprawnie posługiwać się językiem angielskim w mowie i piśmie. Przyda się on nie tylko w kontaktach z gośćmi restauracji, ale również w codziennej komunikacji z kontrahentami i dostawcami z zagranicy. Znajomość innych języków, np. rosyjskiego lub niemieckiego, będzie na wagę złota szczególnie w dużych, turystycznych miastach. Manager restauracji – pożądane cechy. Kto sprawdzi się na tym stanowisku? Wykształcenie i doświadczenie zawodowe to nie wszystko, na co jako właściciel restauracji powinieneś zwrócić uwagę przy rekrutacji managera gastronomii. Praca na tym stanowisku wymaga także odpowiedniej osobowości i charakteru. Jakich cech szukać u kandydatów? Przede wszystkim, osoba na stanowisku managera restauracji musi posiadać doskonałe umiejętności interpersonalne i kulturę osobistą. Dzięki temu łatwo zauważy i zrozumie potrzeby konsumentów, z klasą zareaguje na ewentualne reklamacje, a co najważniejsze – będzie pewnie i skutecznie kierować swoim zespołem. W tym ostatnim bez wątpienia przydadzą się zdolności przywódcze i umiejętność jasnej komunikacji. Praca w gastronomii z reguły charakteryzuje się szybkim tempem, dlatego dobrze, jeśli manager restauracji jest opanowany i łatwo adaptuje się do działania w stresującym środowisku. Dzięki temu, będzie sprawnie reagować na pojawiające się wyzwania. Ponieważ kierownik lokalu musi podejmować szybkie, nierzadko trudne decyzje, powinien być osobą samodzielną i proaktywną. Podsumowanie Manager restauracji jest odpowiedzialny za kierowanie zespołem, zarządzanie restauracją i jej reprezentowanie. Wśród kompetencji, których nie może zabraknąć u osoby na tym stanowisku, jest znajomość języków obcych, podstaw księgowości i marketingu, a także doświadczenie w zarządzaniu co najmniej kilkuosobowym zespołem. Manager gastronomii powinien być osobą o wysokiej kulturze osobistej i zdolnościach przywódczych, która nie boi się szybkiego tempa pracy. Potrzebujesz wyposażenia restauracji?Zadzwoń pod numer 76 744 91 46 lub napisz na adres sklep@ Odpowiemy na Twoje pytania i pomożemy wybrać najlepszy sprzęt do Twojego lokalu. Istota rachunku zysków i strat Istota rachunku zysków i stratUkład rachunku zysków i stratBudowa rachunku zysków i stratPoziom podstawowych operacjiWariant kalkulacyjny rachunku wynikówWariant porównawczy rachunku wynikówPoziom pozostałych operacjiPoziom finansowyWynik finansowyPodsumowanie Przedsiębiorstwa koncentrują swoją działalność na wytwarzaniu określonych dóbr i usług, które następnie są sprzedawane na rynku. Aby było to możliwe, jednostka potrzebuje odpowiednich aktywów oraz kapitałów, czyli na przykład maszyn, lub urządzeń oraz środków, którymi można sfinansować ich zakup. Rachunek zysków i strat (RZiS, inaczej rachunek wyników) obok bilansu jest jednym z najważniejszych elementów sprawozdania finansowego. Jest on obligatoryjny, co oznacza, że jednostki które sporządzają sprawozdanie finansowe, muszą również przygotować RZiS. Rachunek wyników jest istotnym uzupełnieniem informacji prezentowanej w bilansie, który jest swoistego rodzaju fotografią stanu przedsiębiorstwa. Mianowicie, rachunek zysków i strat ukazuje i rejestruje w jaki sposób w trakcie realizacji działalności gospodarczej tworzony jest wynik finansowy. Jest on zestawieniem osiąganych przez jednostkę przychodów i ponoszonych kosztów. Ten element sprawozdania pozwala na określenie efektywności jednostki na poszczególnych poziomach jej działalności [1]. Obejmuje on pewien okres, którym najczęściej jest rok obrotowy, gdy przedsiębiorstwo sporządza roczne sprawozdanie finansowe. Oczywistym jest, że na wewnętrzne potrzeby jednostki można przygotować rachunek wyników obejmujący inne okres, np. kwartał. Rezultatem prowadzonej przez przedsiębiorstwo działalności jest wygenerowanie przychodów i osiągnięcie zysku netto – czyli nadwyżki przychodów nad ponoszonymi kosztami. Jest to jeden z dwóch wariantów jakie może przyjąć wynik finansowy. Ponieważ oprócz zysku netto, jednostka może wygenerować stratę, która powstaje w momencie, gdy koszty przewyższają przychody. Układ rachunku zysków i strat Zgodnie z ustawą o rachunkowości, rachunek zysków i strat może być sporządzony w wariancie kalkulacyjnym oraz porównawczym. W dwóch wariantach rachunek wyników prezentowany jest w układzie pionowym, który umożliwia ukazanie przychodów netto ze sprzedaży towarów i materiałów oraz odjęcie od nich kosztów ich uzyskania i uwzględniania kolejno innych kosztów i przychodów, które występują na poszczególnych poziomach działalności. Poniższa grafika przedstawia uproszczoną wersje rachunku wyników, którą sporządzają jednostki małe. Pełny rachunek zysków i strat, który jest przedstawiony w załączniku nr 1 do ustawy o rachunkowości cechuje się większą szczegółowością. Niemniej jednak, rachunek wyników sporządzany przez jednostki małe zawiera wszystkie najważniejsze elementy, które powinno się znać. Najważniejsze różnice występujące pomiędzy dwoma wariantami rachunku zysków i strat dotyczą prezentacji poszczególnych pozycji w pierwszej części dokumentu. Mianowicie, w dwóch wersjach raportu elementy znajdujące się poniżej „Zysku (straty) ze sprzedaży”, są takie same. Różnice, które dotyczą elementów znajdujących się powyżej wspomnianej kategorii zysku wynikają z faktu, iż są one tworzone na podstawie odmiennych kont księgowych. Dlatego też, bez dodatkowej informacji nie jest możliwe, aby na podstawie jednego wariantu RZiS odtworzyć drugi. Należy zaznaczyć, że na układ rachunku zysków i strat mają wpływ stosowane standardy jego prezentacji. Dlatego też, RZiS będzie wyglądał inaczej, gdy np. wykorzystane są międzynarodowe standardy sprawozdawczości finansowej (MSSF), lub GAAP. Dodatkowo, odmienne normy prezentacji rachunku wyników mogą zniekształcić jego zawartość informacyjną, np. wartość poszczególnych jego elementów może być różna w złożoności od przyjętych norm [2]. Budowa rachunku zysków i strat Analizując rachunek zysków i strat można wyodrębnić elementy obejmujące różne pozycje, których zawartość informacyjna dotyczy podobnych elementów działalności jednostki. Mianowicie, umownie można wyróżnić: poziom podstawowych operacji, poziom pozostałych operacji, działalność finansową, wynik finansowy. Należy wyjaśnić, iż niektóre pozycje książkowe [3] bardzo często charakteryzują poziom podstawowych i pozostałych operacji jako pojedynczą, bardziej ogólną kategorię – działalność operacyjną. Jest ona następnie dzielona na dwa elementy, które wymienione zostały powyżej. Dodatkowo, w starszych pozycjach literaturowych, często wyodrębnia się poziom zdarzeń nadzwyczajnych, który przed nowelizacją ustawy o rachunkowości z 2016 roku, był wyszczególniany w RZiS zaraz pod pozycjami związanymi z działalnością finansową jednostki. Poziom podstawowych operacji Ten element rachunku wyników jest związany z podstawową działalnością operacyjną przedsiębiorstwa. Oznacza to, iż na tym poziomie wyodrębnia się przychody ze sprzedaży produktów, towarów i materiałów i koszty, które są powiązane z ich osiągnięciem. Są one elementem działalności podstawowej, ponieważ każde przedsiębiorstwo wykazujące aktywność gospodarczą jest zainteresowane generowaniem przychodów. Mogą one być rezultatem prowadzonej działalności usługowej, bądź produkcyjnej. Ponadto, można również sprzedawać towary, które wcześniej zostały nabyte z zamiarem ich późniejszej odsprzedaży oraz materiały. Wartość przychodów ze sprzedaży towarów materiałów i usług odzwierciedla efektywność jednostki gospodarczej. Ukazuje, jak wydaje są działania jednostki w obrębie realizacji wszystkich przyjętych strategii. Na przykład, w wielkości osiąganych przychodów będą miały odzwierciedlenie wszelkie działania marketingowe, które podejmowane są przez daną jednostkę. Wariant kalkulacyjny rachunku wyników Poszczególne elementy rachunku wyników obejmują różne zdarzenia. Mianowicie, w wariancie kalkulacyjnym rachunku zysków i strat, oprócz przychodów netto ze sprzedaży produktów, towarów i materiałów, wyróżnia się [4] [5]: Koszty sprzedanych produktów, towarów i materiałów – ta pozycja składa się z kosztów wytworzenia sprzedanych produktów, i tzw. wartości sprzedanych towarów i materiałów. W sprawozdaniu jednostki małej obydwie pozycje wykazywane są łącznie. Koszty wytworzenia sprzedanych produktów, jak sama nazwa wskazuje, to wszystkie bezpośrednie i pośrednie koszty związane z wytwarzaniem dóbr i usług. Może to być np. robocizna bezpośrednio powiązana z produkcją, lub koszty pośrednie tj. koszty amortyzacji, czy też konserwacji maszyn i urządzeń. Wartość sprzedanych towarów i materiałów dotyczy zasobów, które zostały sprzedane bez ich przetworzenia w procesach produkcyjnych. Dlatego też, wielkość ta będzie odpowiadała kosztowi związanemu z pozyskaniem tych towarów i materiałów (w tym przypadku są to ceny zakupu). Koszty sprzedaży – są to koszty powiązane ze zbywaniem produktów i usług wytoczonych przez jednostkę ponoszone po dokonaniu sprzedaży. Ta grupa obejmuje następujące koszty: ubezpieczenie produktów na czas trwania transportu, opakowania wysyłkowe, załadunek, transport, rozładunek, naprawy gwarancyjne, utrzymanie stoisk na targach itd. Koszty ogólnego zarządu – to koszty związane z obsługą i kierowaniem jednostki jako całości. W ogólnym ujęciu nie mają one mocnego związku przedmiotem prowadzonej przez jednostkę działalności – dotyczą raczej samego faktu jej funkcjonowania. Jest to obszerna grupa kosztów, do której zalicza się między innymi: wynagrodzenia, koszty szkoleń i podróży służbowych pracowników administracji oraz zarządu. Dodatkowo, oprócz innych kosztów, ta kategoria obejmuje wydatki reprezentacyjne, podatki i opłaty, które nie są związane z działalnością podstawową, a także koszty biurowe. Wariant porównawczy rachunku wyników Przychody i koszty zostały inaczej sklasyfikowane w wariancie porównawczym rachunku zysków i strat. Mianowicie, obejmuje on przychody ze sprzedaży produktów, towarów i materiałów (jednostki małe wykazują te przychody łącznie w pozycji „Przychody netto ze sprzedaży”), zmianę stanu produktów, koszt wytworzenia produktów na własne potrzeby jednostki. Zmiana stanu produktów jest korektą przychodu. Mianowicie, w działalności jednostki gospodarczej koszty księgowane są w okresie, w którym zostały poniesione. Oznacza to, że w zestawieniu będą występować koszty związane z wytworzeniem produktów, które sprzedano oraz tych, które jeszcze nie znalazły nabywcy. Może również się zdarzyć, że w pewnym okresie sprzedano więcej produktów niż wytworzono, ponieważ wykorzystane zostały zasoby magazynowe obejmujące produkty wytworzone w poprzednich okresach. Zgodnie z zasadą współmierności przychodów, w danym okresie, należy ująć te koszty, które zostały poniesione w związku z osiągniętymi za ten okres przychodami. Dlatego też, przychód koryguje się o koszty wyrobów wyprodukowanych w okresie poprzednim, które sprzedano w okresie bieżącym, a także o wartość produktów wyprodukowanych w bieżącym okresie, które nie zostały sprzedane. Wartość dodatnia „zmiany stanu produktów” oznacza, że w danym okresie wystąpiły koszty związane z produkcją, która nie została sprzedana. Natomiast wartość ujemna oznacza, że sprzedane zostały wyroby wytworzone w okresach wcześniejszych. Koszt wytworzenia produktów na własne potrzeby jednostki dotyczy wszystkich wyrobów gotowych, które zostały zatrzymane w przedsiębiorstwie – stały się środkami trwałymi, lub zostały przekazane jako towary do sklepów firmowych. Ta pozycja jest korektą przychodów, która w dużym uproszczeniu polega na potraktowaniu wartości wytworzonych produktów jak przychodów. Mianowicie, gdyby jednostka nie wytworzyła tych produktów, to musiała by je zakupić. Należy jednak zaznaczyć, że ta pozycja rachunku wyników obejmuje bardzo wiele innych kosztów, tj. np. występowanie niedoborów i szkód w produktach, czy też koszty likwidacji środków trwałych własnymi siłami, itd. Wariant porównawczy obejmuje także koszty działalności operacyjnej, czyli koszty rodzajowe, a także wartość sprzedanych towarów i materiałów. Poszczególne elementy rachunku wyników można zdefiniować w następujący sposób [6]: Amortyzacja – amortyzacja jest kosztem, który odzwierciedla stopniowe zużywanie się środków trwałych i wartości niematerialnych oraz prawnych. Nie jest on związany z odpływem gotówki. W wariancie porównawczym rachunku wyników przedstawiona jest przede wszystkim kwota odpisów amortyzacyjnych za dany okres. Zużycie materiałów i energii – są to koszty związane ze zużyciem surowców, materiałów oraz paliw wykorzystanych w działalności produkcyjnej. Ta kategoria kosztów uwzględnia bardzo wiele pozycji, które obejmują materiały podstawowe (takie, które zostaną przetworzone w produkt gotowy, lub oferowaną usługę), pomocnicze (czyli np. takie, dzięki którym produkt otrzyma określone właściwości), materiały biurowe, materiały służące do remontów urządzeń i maszyn, środki czystości, energia elektryczna (i inne jej rodzaje), książki, czasopisma, paliwa do środków transportu, opakowania, elementy majątku jednorazowo odpisywane w koszty materiałów, itp. Usługi obce – to koszty usług i robót świadczonych na rzecz jednostki przez inne podmioty. Mogą to być usługi księgowe (prowadzenia ksiąg rachunkowych), prawne, informatyczne, transportowe, projektowe, koszty ekspertyz, doradztwo personalne, finansowe, usługi budowalne, remontowe, montażowe, koszty leasingu operacyjnego, najmu, dzierżawy i inne. Podatki i opłaty – w tym podatek akcyzowy – ta grupa kosztów obejmuje podatek od nieruchomości, od środków transportu, od gruntów, opłaty za ich wieczyste użytkowanie, wpłaty na PFRON, podatek akcyzowy, cła, wybrane opłaty notarialne i skarbowe, podatek od czynności cywilnoprawnych i inne. Jednostki małe wartość podatków i opłat ujmują łącznie, razem z wielkościami pozostałych kosztów rodzajowych, a także wartością sprzedanych towarów i materiałów. Wynagrodzenia – ten element zawiera wynagrodzenia pracowników, z tytułu umowy o dzieło, zlecania, menedżerskiej, agencyjnej, lub o pracę, w kwotach brutto. Dodatkowo, obejmuje ono inne świadczenia na rzecz pracowników, takie jak, premie, czy dodatki, świadczenie za czas niezdolności do pracy, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop, itd. Ubezpieczenia społeczne i inne świadczenia – w tym emerytalne – ta kategoria obejmuje między innymi: składki na ubezpieczenie społeczne (obciążające pracodawcę), Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (FGŚP), Fundusz Pracy (FP), odpisy na Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych (ZFŚS), badania lekarskie pracowników, koszty szkoleń, itd. Pozostałe koszty rodzajowe – Obejmują one te koszty, które nie zostały ujęte we wcześniej przedstawionych pozycjach. Są to między innymi koszty reklamy, reprezentacji, krajowych i zagranicznych podróży służbowych, ryczałty na rzecz pracowników wypłacane w zamian za wykorzystywanie prywatnych samochodów w celach służbowych, itp. Ten element, w przypadku jednostek małych, obejmuje podatki i opłaty, a także wartość sprzedanych towarów i materiałów. Wartość sprzedanych towarów i materiałów – jak wcześniej opisano, ten element obejmuje zasoby, które zostały sprzedane bez wcześniejszego przetworzenia przy produkcji. Poziom pozostałych operacji Poziom pozostałych operacji ujęty jest zarówno w wariancie porównawczym i kalkulacyjnym rachunku zysków i strat. Na tym poziomie operacji uwzględniono transakcje, które są pośrednio związane z podstawową działalnością jednostki. Te przychody i koszty wynikają z podejmowanych działań dotyczących działalności podstawowej. Definicja tych elementów rachunku wyników została zawarta w ustawie o rachunkowości ( ust. 1, pkt. 32). Zgodnie z jej treścią, koszty i przychody powstałe na poziomie pozostałych operacji są powiązane z: działalnością socjalną, odszkodowaniami, karami, zbyciem aktywów trwałych, z odpisem przedawnionych, umorzonych i nieściągalnych należności oraz zobowiązań, itd. Na poniższej grafice zaprezentowany został cytat wspomnianego art. ustawy o rachunkowości, który precyzyjnie określa czym są przychody i koszty powstałe na poziomie pozostałych operacji. Należy dodać, iż w rachunku wyników zarówno przychody i koszty prezentowane są oddzielnie. Od roku 2016 większość jednostek nie wykazuje pozycji zysków i strat nadzwyczajnych, która stanowiła odrębny poziom działalności. Mianowicie, te zdarzenia nadzwyczajne, które są źródłem przychodów wykazywane są jako pozostałe koszty operacyjne. Natomiast, koszty powstałe na wskutek zdarzeń nadzwyczajnych zostały objęte przez koszty pozostałej działalności operacyjnej. Należy wyjaśnić, że poziom zdarzeń nadzwyczajnych ukazywał skutki tych zdarzeń w wymiarze finansowym. Są to zdarzenia trudne do przewidzenia i pozostają one poza kontrolą jednostki. Poziom finansowy Działalności finansowa obejmuje zdarzenia związane z nabywaniem aktywów w celu osiągnięcia korzyści ekonomicznych wynikających z przyrostu ich wartości, lub uzyskaniu korzyści wynikających z odsetek, dywidend oraz udziałów. Dokładna definicja wielkości wyniku finansowego zamieszczona została w art. 42 ust. 3 ustawy o rachunkowości. W ogólnym ujęciu stanowi on różnice pomiędzy przychodami i kosztami finansowymi. Zgodnie z treścią ustawy o rachunkowości: Przychody finansowe – obejmują w szczególności: odsetki, dywidendy, zysk ze zbycia oraz aktualizacji wartości inwestycji (oprócz tych, o których mowa w 28 ust. 1 pkt 1a UOR, czyli bez nieruchomości, a także wartości niematerialnych i prawnych zaliczanych do inwestycji) oraz nadwyżki dodatnich różnic kursowych nad ujemnymi. Koszty Finansowe – podobnie jak przychody finansowe, koszty obejmują przede wszystkim: odsetki, straty ze zbycia oraz aktualizacji wartości inwestycji (bez wymienionych w art. 28 ust. 1 pkt 1a UOR), nadwyżki ujemnych różnic kursowych nad dodatnimi. Należy dodać, iż ustawa o rachunkowości dokładnie precyzuje, jakiego typu prowizji odsetek, i różnic kursowych nie powinno się uwzględniać w kosztach finansowych. Mianowicie, treść art. 42 ust. 3, który przedstawiony został na poniższej grafice, odwołuje się do art. 28 ust. 4 oraz ust. 8 pkt 2 omawianego aktu prawnego. Stąd wynika, że do działalności finansowej nie powinno się zaliczać wielu pozycji. Należą do nich prowizje, odsetki i różnice kursowe, które zawarte są w cenie nabycia lub koszcie wytworzenia, towaru, produktu, wartości niematerialnych i prawnych, środków trwałych oraz środków trwałych w budowie. Operacje finansowe obejmują określone elementy. Zostały one już niejednokrotnie wspomniane w niniejszym opracowaniu. Zaliczyć do nich należy w szczególności: Odsetki – najłatwiej je zdefiniować jako wynagrodzenie otrzymywane za korzystanie z kapitału. W zależności od rozpatrywanej sytuacji mogą one być zarówno kosztem jak i przychodem. Jeżeli jesteśmy posiadaczami zasobów finansowych i pożyczamy je innej osobie (lub jednostce) to oczekujemy, iż będziemy otrzymywać wynagrodzenie za pożyczone pieniądze. W takim przypadku będą one przychodem. Natomiast, gdy pożyczamy środki finansowe od innej jednostki to odsetki będą naszym kosztem. Należy pamiętać, że klasyfikacja odsetek jako kosztów finansowych nie zawsze jest oczywista. Na przykład, odsetki od kredytów, które zostały przeznaczone na zakup środków trwałych nie będą kosztami finansowymi dopóki te elementy majątku nie zostaną oddane do użytkowania. Niemniej jednak, tego rodzaju przypadki i sposób ich klasyfikacji zależy od obowiązującego stanu prawnego. Dlatego też, zawsze należy na bieżąco monitorować zmiany w prawie. Dywidendy – to nic innego jak część zysku wypracowanego przez jednostkę, który należny jest jej właścicielom. Należy zaznaczyć, iż dotyczy ona części wartości zysku netto, czyli zysku po opodatkowaniu. W rachunku zysków i strat dywidendy to przychody jednostki. Mianowicie, gdy posiada ona udziały w innych podmiotach, to jest uprawniona do partycypacji w zyskach. W rachunku wyników wyodrębnione zostały dywidendy od jednostek powiązanych. W bardzo dużym uproszczeniu, można stwierdzić, że są to podmioty, w przypadku których jednostka ma możliwość wywierania wpływu na podejmowane decyzje. Zysk/strata z tytułu rozchodu aktywów finansowych – Ten element rachunku wyników dotyczy zysku lub straty ze zbycia aktywów finansowych, które wcześniej zostały pozyskane w celu osiągnięcia korzyści związanych z możliwym wzrostem ich wartości. Aktualizacja wartości aktywów finansowych – Ta pozycja odzwierciedla zmiany wartości aktywów finansowych, które są posiadane przez jednostkę. Może to być miedzy innymi przychód wynikający z przywrócenia utraconej wartości aktywów finansowych, tj. np. akcje, lub wzrost wartości inwestycji. Należy dodać, że ten element rachunku wyników dotyczy również kosztów, które mogą np. dotyczyć odpisów z tytułu trwałej utraty wartości akcji i udziałów, lub obniżenia ich wartości rynkowej. Wynik finansowy W ramach wcześniej przedstawionego umownego podziału poziomów operacji, można przyjąć, że ostatnia część rachunku wyników obejmuje zysk (stratę) brutto, która reprezentuje rezultat prowadzonej działalności finansowej, podatek dochodowy i zysk (stratę) netto. Podatek dochodowy jest obowiązkowym obciążeniem wypracowanego przez jednostkę gospodarczą zysku brutto. Należy zaznaczyć, iż większość podmiotów zobowiązana jest do opłacania podatku. Niemniej jednak, niektóre jednostki, tj. jak np. NBP są zwolnione z podatku od osób prawnych. Przedmiotem opodatkowania jest dochód rozumiany jako nadwyżka przychodów nad ponoszonymi kosztami. Bez znaczenia pozostaje z jakich źródeł pochodzą wygenerowane przez jednostkę przychody. W przypadku niektórych jednostek gospodarczych może wystąpić tzw. odroczony podatek dochodowy, który w bardzo ogólnym ujęciu wynika z występowania różnic pomiędzy księgowymi i podatkowymi przychodami i kosztami. W wielu sprawozdaniach finansowych ostatnim elementem rachunku wyników jest zysk/strata netto (bottom line, net profit/loss). Reprezentuje on nadwyżkę finansową, która pozostała po odliczeniu wszystkich kosztów i podatków. Ten element rachunku zysków i strat bardzo często traktowany jest jako miara rentowności przedsiębiorstwa. Należy dodać, że jest to pozycja, która w pewnym sensie łączy rachunek wyników z bilansem. Dzieje się tak ponieważ, w kapitałach własnych występują pozycje zysku netto oraz zysków zatrzymanych, które pozostawiono w jednostce po wypłacie dywidend. Podsumowanie Rachunek zysków i strat bez wątpienia pozostaje jednym z najważniejszych elementów sprawozdania finansowego. Analizując ten dokument należy mieć na uwadze fakt, że definicje przedstawione w treści niniejszego artykułu, są niestety ogólnikowe. Ich celem jest jedynie przybliżenie znaczenia poszczególnych terminów, z którymi można się spotkać przy analizie rachunku wyników. Mianowicie, aby zapoznać się dokładnie z każdym pojęciem, należałoby przedstawić uwarunkowania prawne z których ono wynika. Dodatkowo, bardzo istotne pozostają stosowane w praktyce metody rachunkowości. W zrozumieniu zawartości informacyjnej raportu bardzo pomocne są schematy księgowań. Ukazują one jakie zdarzenia wpływają na poszczególne elementy rachunku zysków i strat. Niestety, zamieszczenie pełnych opisów wiąże się z koniecznością napisania znacznie obszerniejszego opracowania. Dlatego też, zachęcam do zapoznania się z: „Ustawą o rachunkowości” „Zeszytami Metodycznymi Rachunkowości”, „Krajowymi Standardami Rachunkowości”, lub np. z „Gazetą Podatkową”. Źródła: [1] [2] [3] [4] [5] [6] Rachunek to jeden z dokumentów, do którego odnosi się Ordynacja podatkowa. Kwestie związane z jego wystawieniem zostały uregulowane w art. 87 - 88 darmowy wzór rachunku w dwóch formatach: PDF i DOCX Do pobrania: Kiedy należy wystawić rachunek?Rachunek potwierdzający dokonanie sprzedaży lub wykonanie usługi wystawiają podatnicy prowadzący działalność gospodarczą na żądanie kupującego, lub usługobiorcy pod warunkiem, że inne przepisy nie nakładają obowiązku wystawienia jakim terminie wystawić rachunek?Jeżeli od sprzedawcy zażądano rachunku przed wykonaniem usługi lub wydaniem towaru, należy sporządzić go w ciągu 7 dni od dnia wykonania usługi/wydania towaru. Natomiast gdy żądanie wystawienia rachunku zgłoszone zostało po wykonaniu usługi/wydaniu towaru, należy go wystawić w terminie 7 dni od dnia zgłoszenia żądanie zostało zgłoszone po upływie 3 miesięcy od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, podatnik nie ma obowiązku wystawiania rachunkówZarówno wystawca rachunku, jak i nabywca towaru/usługi są zobowiązani do przechowywania rachunków. W przypadku wystawcy rachunki powinny być przechowywane w kolejności ich należy przechowywać przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym wystawiono rachunek (po upływie tego czasu dochodzi do przedawnienia zobowiązania podatkowego).Jakie elementy powinien zawierać rachunek?Zakres danych, które powinien zawierać rachunek (wystawiony w myśl przepisów Ordynacji podatkowej), określa par. 14 Rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także zakresu informacji, które muszą być zawarte w z jego treścią obowiązkowymi elementami rachunku są:imiona i nazwiska (nazwy albo firmy) oraz adresy sprzedawcy i kupującego bądź wykonawcy i odbiorcy usługi;data wystawienia i numer kolejny rachunku;określenie rodzaju i ilości towarów lub wykonanych usług oraz ich ceny jednostkowe;ogólna suma należności wyrażona liczbowo i w przypadku gdy oryginał rachunku uległ zniszczeniu albo zaginął, ponownie wystawiony rachunek musi zawierać również wyraz "DUPLIKAT" oraz datę jego ponownego wystawienia.

rachunek zysków i strat restauracji