Rozrachunki. Moduł rozrachunków umożliwia śledzenie stanu zobowiązań i należności firmy oraz obsługuje proces rozliczania i anulowania rozrachunków. Najczęściej zapisy w rozrachunkach (zobowiązania i należności) są automatycznie generowane przez program jako następstwo: Przeprowadzonych operacji handlowych — zakupu lub sobota, 18 listopada 2023 r. Spółka z o.o. kupiła usługę od kontrahenta zagranicznego (import usług) i otrzymała fakturę dokumentującą ten zakup w walucie obcej. Zapłata za tę fakturę została dokonana przez spółkę w złotych. I SA/Wr 1458/01): „organ podatkowy obowiązany jest nie tylko do ustalenia, czy zachodzą przesłanki wymienione w art. 67 § 1 Ordynacji podatkowej [obecnie art. 67a § 1 Ordynacji Podatkowej – dop. własny], lecz także obowiązany jest do wyważenia interesu społecznego z indywidulanym interesem strony, gdyż zobowiązuje go do tego art Przykłady jak wykonać przelew w EURO. Poniżej prezentujemy zrzuty ekranu z wypełnionymi danymi dla przelewu EURO SEPA. W naszym przypadku symulujemy przelew EUR z naszego konta w mBanku, Santanderze oraz Millennium na konto REVOLUT (przelew na Litwę) Lub Transferwise (przelew do Belgii). 2 000 USD dla uproszczenia przyjmijmy kurs USD = 3,00 PLN w księgach zobowiązanie w wysokości 6 000,00 PLN, chcę mu zapłacić w Polsce gotówką w złotówkach, wiem że w oparciu o prawo dewizowe mogę zapłacić do wysokości 10000 Euro, ale chodzi mi o to jak zaksięgować operację i jak wycenić zobowiązanie w USD. . Nasza Spółka planuje rozpocząć współpracę (sprzedaż towarów) na rzecz kontrahenta polskiego, przy czym kontrahent chce aby rozliczenia finansowe dokonywane były w walucie euro. W związku z tym prosimy o odpowiedź, czy dopuszczalnym jest aby pomiędzy dwoma polskimi podatnikami VAT rozliczenia finansowe z tytułu dokonywanej sprzedaży następowały w walucie obcej oraz czy istnieje możliwość wystawiania faktur VAT w tego rodzaju walucie (np. euro). Odpowiadając na zadane pytania, w pierwszej kolejności zwrócić należy uwagę na nowelizację Kodeksu cywilnego. Otóż, począwszy od 24 stycznia 2009 r. uchylona została obowiązująca dotychczas tzw. zasada walutowości uregulowana w art. 358 § 1 ww. Kodeksu nakazująca wyrażanie zobowiązań pieniężnych na obszarze Rzeczpospolitej Polskie tylko w złotych polskich (poza wyjątkami przewidzianymi w ustawie). Obecnie dopuszczalnym jest więc dokonywanie rozliczeń pomiędzy polskimi podmiotami w walucie obcej (np. euro). Jednocześnie w sytuacji, gdy strony wyraziły zobowiązanie kontraktowe w walucie innej niż polska dłużnik (tutaj: kontrahent spółki) i tak może spełnić świadczenie w złotych polskich. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa, orzeczenie sądowe będące źródłem zobowiązania lub czynność prawna zastrzega spełnienie świadczenia w walucie obcej (358 § 1 Kodeksu cywilnego w brzmieniu aktualnym). Polecamy: Nowe technologie w pracy księgowych Brak wytycznych Odnośnie możliwości wystawiania faktur VAT w walucie obcej przez polskiego podatnika (tut. Spółkę) stwierdzić trzeba, iż obowiązujące przepisy w zakresie podatku VAT, a w szczególności regulacje rozporządzenia Ministra Finansów z 28 listopada 2008 r. w sprawie wystawiania faktur , nie określają w jakiej walucie należy wykazywać kwoty ujmowane w treści faktury. Wyjątkiem jest sama kwota podatku VAT, która powinna być wykazywana w złotych polskich, bez względu na walutę, w której ustalona została kwota należności (vide: § 5 ust. 6 rozporządzenia w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług ( 2008 r. Nr 212, poz. 1337). Mając na względzie powyższe stwierdzić trzeba, iż w pełni dopuszczalnym jest, aby Spółka wystawiała na rzecz swojego (polskiego) kontrahenta faktury VAT w walucie euro. Aczkolwiek pamiętać należy, aby kwota podatku VAT była każdorazowo wykazywana w złotówkach. Wymóg ten nie stoi jednak na przeszkodzie określeniu – w treści faktury – kwoty podatku VAT np. zarówno w złotych polskich, jak i w euro. Tego rodzaju faktury (tzw. dwuwalutowe), gdzie odpowiednie kwoty wyrażane są zarówno w złotych polskich, jak i w walucie euro, są często spotykanymi w obrocie gospodarczym. Warto wspomnieć, iż wyrażane w treści faktury VAT kwoty w walucie obcej Spółka powinna przeliczać według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego (art. 31a ust. 1 ustawy o VAT). Jednakże, w przypadku gdy zgodnie z przepisami ustawy lub przepisami wykonawczymi do ustawy możliwym jest wystawienie faktury przed powstaniem obowiązku podatkowego, a Spółka wystawi ją w przewidzianym przepisami terminie, wówczas kwoty określone w walucie obcej na tej fakturze przelicza się na złote według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury (art. 31a ust. 2 ustawa o VAT). Paweł Łabno – ekspert ECDDP Więcej informacji znajdziesz w serwisie MOJA FIRMA Przygotuj się do stosowania nowych przepisów! Poradnik prezentuje praktyczne wskazówki, w jaki sposób dostosować się do zmian w podatkach i wynagrodzeniach wprowadzanych nowelizacją Polskiego Ładu. Tyko teraz książka + ebook w PREZENCIE Odpowiedź: faktura może zawierać kwoty wyrażone zarówno w euro, jak w zł (w przypadku VAT jest to obowiązek), jednak aby mówić o różnicach kursowych, przychód powinien być wyraźnie wyrażony w walucie obcej. W omawianym przypadku kwota "do zapłaty" powinna być w fakturze wyrażona w powstania różnic kursowych jest, aby zarówno należność, jak i zapłata były wyrażona w zł; w innym przypadku dochodzi do powstania nadpłaty lub zapłaty w zł na konto walutowe spowodowało zapewne, iż bank dokonał przewalutowania otrzymanej wpłaty na euro - a w takim przypadku należy zaksięgować zarówno zapłatę należności (w zł), jak i zakup euro od banku. Uzasadnienie: ustawy o podatkach dochodowych posługują się określeniem "przychody w walutach obcych" oraz "przychód należny wyrażony w walucie obcej". Podobnie art. 30 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 330 z późn. zm.) mówi o składnikach aktywów i operacjach gospodarczych "wyrażonych w walutach obcych". Jeżeli kwota "do zapłaty" zawarta w fakturze została wyrażona w walucie obcej, można moim zdaniem uznać, iż mamy do czynienia z przychodem wyrażonym w walucie obcej - a zatem przy rozliczaniu zapłaty powstaną różnice kursowe. Fakt, iż faktura jest "dwuwalutowa" - zawiera wyliczenie poszczególnych składników w zł - nie powoduje, iż nie mamy do czynienia z należnością (przychodem) wyrażonym w walucie. Szczegółowe zasady wystawiania faktur i dane, które powinny zawierać, określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360 z późn. zm.), które w § 5 ust. 7 stanowi, że kwoty podatku wykazuje się w złotych bez względu na to, w jakiej walucie określona jest kwota należności w fakturze. Kwoty na fakturze mogą zatem (a w przypadku VAT nawet muszą) być wyrażone w dwu walutach: euro i zł. Decydująca powinna tu być umowa między podmiotami, która określa, w jakiej walucie dokonywana jest może budzić natomiast fakt, iż kwota w walucie jest zawarta w fakturze jedynie "w notatce". Podatnik naraża się w takim przypadku na ryzyko, iż faktura zostanie uznana za wystawioną w zł - a w takim przypadku przy otrzymaniu zapłaty nie powstaną różnice kursowe, lecz wystąpi nadpłata lub sposób wystawienia faktury spowodował zapewne, iż tak samo uznał jeden z kontrahentów, dokonując zapłaty w zł. W tym przypadku nie ma mowy o powstaniu różnic kursowych. Jeśli otrzymana kwota różni się od kwoty należności wynikającej z faktury, różnica stanowi nadpłatę lub niedopłatę. Aby uniknąć ryzyka i wątpliwości, należy wyraźnie określić w fakturze, iż kwota "do zapłaty" to kwota w od kontrahenta płatności w zł na konto walutowe spowodowało zapewne "przewalutowanie" tej kwoty przez bank - a zatem odkupienie złotówek i sprzedaż euro. W takim przypadku zapłatę za należność należy zaksięgować w kwocie wynikające z przelewu kontrahenta, zaś jako drugą operację zaksięgować zakup euro od banku (po faktycznie zastosowanym przez bank kursie). Z powodu internacjonalizacji obrotu gospodarczego zdarza się, że strony danej umowy postanawiają, że zapłata za wykonanie jakiejś usługi zostanie wyrażona w innej walucie niż polski złoty. W związku z tym, pojawiają się następujące problemy: czy strony mogą przewidzieć obowiązek zapłaty wyrażony w innej walucie niż złoty polski, czy polski sąd może nakazać zapłatę w tej obcej walucie, jakie są charakterystyczne cechy zobowiązań wyrażonych w walucie powyżej przedstawione aspekty, porusza art. 358 kodeksu cywilnego oraz orzecznictwo i doktryna. Przed zmianą przepisów kodeksu cywilnego, która weszła w życie w dniu 24 stycznia 2009 r., co do zasady wszystkie zobowiązania pieniężne na obszarze Polski mogły być wyrażone jedynie w pieniądzu polskim (z zastrzeżeniem istotnych wyjątków wynikających z Prawa dewizowego oraz z zastrzeżeniem możliwości dokonania spłaty w walucie obcej). Obecnie, jeśli chodzi o zobowiązania powstałe po 24 stycznia 2009 r. i istniejące w tej dacie zobowiązania trwałe, istnieje możliwość wyrażania zobowiązań bezpośrednio w walucie obcej. Oznacza to również, że wierzyciel może złożyć pozew, w którym domagać się może uiszczenia zapłaty w obcej walucie, a sąd, w przypadku uznania tych roszczeń za zasadne, powinien zasądzić zapłatę właśnie w walucie obcej, bez przeliczania jej na złote polskie. W przypadku, jeśli powód będzie domagał się zapłaty w obcej walucie, to sąd, jeśli przeliczy kwotę żądania na walutę polską dopuści się naruszenia art. 321 § 1 kodeksu postępowania cywilnego. W kolejnym etapie procedowania, w postępowaniu egzekucyjnym, zgodnie z art. 783 § 1 zd. 2 sąd powinien nadać klauzulę wykonalności orzeczeniu, w którym zasądza należność w walucie obcej, z zobowiązaniem komornika do przeliczenia tej kwoty na walutę polską według średniego kursu waluty obcej ogłoszonego przez NBP na dzień wypłaty wierzycielowi danej kwoty (albo sporządzenia planu podziału).Aktualnie, jeśli suma pieniężna zobowiązania jest wyrażona w walucie obcej, to dłużnik nie ma obowiązku spełniania świadczenia w tej walucie. Dłużnik mógłby zwolnić się również z zobowiązania, jeśli spłaciłby swój dług w walucie polskiej, zachowując ekwiwalentność zapłaty po przeliczeniu waluty obcej na złotówki. W takim przypadku wierzyciel nie mógłby sprzeciwić się przyjęciu tak wyliczonej sumie pieniędzy przekazanych w polskiej walucie. Wybór waluty, w której dłużnik spłaci zobowiązanie, należy zatem, co do zasady, do dłużnika. Odmiennie jednak, jeśli strony zastrzegłyby w umowie, że zobowiązanie może być wykonane tylko w walucie obcej, to po stronie dłużnika nie ma możliwości zwolnienia się z tego obowiązku poprzez zapłatę w walucie polskiej (tzw. klauzula efektywnej waluty).Art. 358 § 2 wskazuje na sposób obliczenia należności wynikający z wyrażenia zobowiązania w walucie obcej, w przypadku woli dokonania przeliczenia waluty obcej na walutę polską. Co do zasady, wartość waluty obcej określa się według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowego Banku Polskiego z dnia wymagalności roszczenia. Strony czynności prawnej mogą jednak ustalić inny termin lub inny sposób wyliczania należności, w szczególności mogą wskazać, iż kursem będącym podstawą wyliczenia należności będzie kurs z określonego dnia lub strony samodzielnie określą wartość stosunku waluty obcej do waluty polskiej, bez względu na późniejsze zmiany w relacji kursowej (np. 4 zł : 1 euro). W przypadku jeśli jednak dłużnik nie zapłaci zobowiązania w terminie, to kurs przeliczeniowy można ustalić na dzień dokonania zapłaty przez dłużnika. Wyboru w tym zakresie może dokonać wierzyciel, wskazując z reguły na korzystniejszy dla siebie przelicznik walutowy. Ponadto, zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi zobowiązań pieniężnych, jeśli po stronie dłużnika wystąpi zwłoka z wykonaniem zobowiązania, wierzyciel będzie mógł doliczyć do zobowiązania głównego odsetki w walucie obcej, w której wyrażono adwokat Marcin Moj oraz adwokat Marcin HołówkaFoto dzięki uprzejmości Stuart Miles / wpisu Strona głównaPrawoPrawo administracyjne404Strona nie istniejePrzepraszamy! Podana strona nie istnieje lub zmieniła lokalizację w zasobach artykuły Wpłata PLN na konto w euro za fv wystawioną w PLN, czy kontrahent powinien dopłacić różnicę kursową wywołaną przewalutowaniem? Dorota Z. / / 2017-11-24 09:44 Witam serdecznie, od pewnego czasu na fakturach wystawianych w naszej firmie są podane dwa numery konta: dla wpłat w PLN i dla wpłat w EUR. Klienci często mylą się i za faktury wystawiane w PLN wpłacają pieniądze (złotówki) na konto EUR. Bank wpłaty przelicza po obowiązującym w danym dniu kursie i na naszym koncie w EUR pojawia się wpłata w EUR. Po jakim kursie powinnam rozliczyć wpłatę ? Bankowym czy NBP ? Czy niedopłatę (w przypadku przeliczenia po kursie NBP), która powstaje (w zasadzie z winy klienta, który wpłacił kwotę w zł na niewłaściwy numer konta) w związku z przewalutowaniem, klient powinien nam dopłacić ? Czy musimy pogodzić się ze stratą ? Pozdrawiam, Dorota Z. -- Wyświetlaj: Re: Wpłata PLN na konto w euro za fv wystawioną w PLN, czy kontrahent... Księgowa436 / / 2017-12-08 09:35 Podłączam się pod pytanie. Re: Wpłata PLN na konto w euro za fv wystawioną w PLN, czy kontrahent... Księgowa007 / / 2017-12-08 09:34 Również podłączam się pod pytanie. PODOBNE ARTYKUŁY Z jaką kartą za granicę? Jak zrobić przelew w euro? Bezpłatne wypłaty z bankomatów za granicą... Nie będzie pomocy państwa dla... Biała lista podatników VAT od września...

zobowiązanie w pln zapłata w euro